คลังลับของคุมสีดำ

  “ อ๊ะ เดล อ่าส์ ”  ร่างขาวนวลเนียนครางกระเส่าอยู่ใต้ร่างหนา เดวินท์ จับขาเรียวพาดไหล่และกระแทกกระทั้นแกนกายไม่เบาแรง “ อืม ”  เขาครางรับในลำคอสายตามองคนใต้ร่างอย่างไร้อารมณ์ ก่อนถอนแกนกายออกและบอกคนใต้ร่างให้เปลี่ยนท่าทางตามที่ต้องการ“คลานเข่า” เมื่อได้ยินคำสั่งร่างบางไม่รอช้าคุกเข่าลงบนเตียง มือนุ่นถูกกำเป็นที่ค้ำยันแอ่นสะโพกจนเห็นแก้มก้นกลมกลึงคล้ายลูกพีชลูกโต สายตาหวานฉ่ำมองกล้องสำหรับถ่ายวิดีโอการร่วมรักครั้งนี้ เดวินท์สอดแกนกายเข้าไปอีกครั้งพร้อมทั้งจับเอวคอดไว้แน่น กระแทกส่วนร้อนเข้าหาความอบอุ่นภายในที่ตอดรัดเขาอย่างรู้งาน ยื่นมือเข้าไปปิดปากร่างเล็กเพื่อปิดกั้นเสียงครางหวานหูที่เขาไม่นึกชอบมันอีกแล้ว ยิ่งใกล้ถึงจุดหมายปลายทางมากเท่าไหร่ความรุนแรงในการร่วมรักยิ่งมากขึ้น เท้าของเดวินท์เหยียบลงบนใบหน้าของคนใต้ร่างไม่เบาแรง แน่นเสียจนผิวขาวนวลแดงก่ำยิ่งอีกคนพยายามขยับตัวมากเท่าไหร่เขายิ่งลงแรงมากขึ้นเท่านั้น เมื่อถึงจุดที่ใกล้ปลายทางเต็มที มือหนากลับกระชากเส้นผมอ่อนนุ่มที่มีน้อยนิดด้วยแรงที่ไม่เบานัก มือนุ่มกอบกุมข้อมือคนรักหวังให้เดวินท์ผ่อนแรงลง ร่างบางแอ่นสะโพกมาก...

“ไม่ได้นะ” หากแก้ออกก็ไม่ถูกต้องสิ ร่างเล็กเดินดุกดิกขึ้นไปนั่งคร่อมที่ตำแหน่งเดิมอีกครั้งบดคลึงแก้มก้นกับของรักใต้กางเกงอย่างยั่วยวนนึกพอใจที่มันตอบสนองต่อเขาเป็นอย่างดี แกนกายแข็งขืนปรากฏแก่สายตาเมื่อเอลลี่จัดการถอดกางเกงของแบสอิลจนสิ้นเหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าล่อนจ้อนอวดความแข็งแกร่งด้วยมัดกล้ามและอาวุธลำโตที่ชี้หน้าเขาอยู่ตอนนี้ “จะกินละนะครับ” มือเรียวสวยจับประคองท่อนเอ็นก่อนที่ลิ้นเล็กจะแลบออกมาใช้มันลิ้มรสไอติมแท่งโปรดตรงหน้า เขาละเลียดชิมมันตั้งแต่ปลายแท่งโค้งมนจนสุดโค่นกว้างใหญ่ตามด้วยไอศกรีมก้อนกลมอีกสองลูกด้านล่าง หูสองข้างกระดิกฟังเสียงครางทุ้มต่ำในลำคอด้วยความพึงพอใจ “ดีไหม” “อืมมม ดี” ดีไปหมดไม่มีที่ติไม่ว่าจะเป็นโพรงปากอุ่นด้านในหรือลิ้นเล็กที่ตวัดไปมาตรงปลายยอดโดยเน้นที่หัวเห็ดบานฉ่ำและรูขนาดเล็กตรงกลางเป็นพิเศษ แบสอิลซี้ดปากด้วยความเสียวซ่านยิ่งสัมผัสอีกฝ่ายไม่ได้ก็ยิ่งเพิ่มพูนความต้องการมากขึ้นไปเท่าตัว เขาค่อยๆ ขยับข้อมือทีละน้อยเพื่อที่เนคไทจะได้คลายตัวลงปล่อยตนให้หลุดพ้นจากการถูกพันธนาการ ปากยังคงเอ่ยชมคนเก่งไม่หยุดในขณะที่มือก็ขยับด้วยความชำนาญ “ซี้ด เธอเก่งมาก...

“อึก เบ๊บ” หากการจับเพียงอย่างเดียวนั้นคงไม่พอเมื่อฝ่ามือซุกซนกำลังบีบขยำตัวเด็กน้อยด้วยความมันเขี้ยวจนเด็กน้อยที่ถูกทารุณพองตัวคล้ายอึ่งอ่างเมื่อถูกรบกวน “แด๊ดดูน้องสิ น้องอยากออกมาจะแย่แล้ว” “เปิด อึก ให้มันออกมาสิ” ฟันคมขบเข้าหากันจนกรามขึ้นเป็นสันสะกดกลั้นอารมณ์ที่ถูกกระตุ้นจนแทบล้นทะลักออกมา “น้องออกมาสิ” ว่าจบก็กดกำแพงแก้วอันเปราะบางลงอย่างเชื่องช้าสายตาเฝ้ามองว่าน้องตัวน้อยจะตัวอวบอ้วนเพียงใด ทันทีที่ปราการด่านสุดท้ายถูกทำลายเด็กน้อยตัวสูงและอ้วนกลมก็กระโดดพรวดพราดออกมาลิงโลดอยู่ด้านนอก คนอวดเก่งมองมันอย่างกริ่งเกรง  ในอกสั่นระรัวด้วยความตื่นเต้น “หึ เป็นอะไรไป” “แด๊ด น้องตัวไม่น้อยเลย” หากการสัมผัสครั้งนั้นเขารู้สึกหวั่นแล้วการเห็นเต็มสองตาครั้งนี้ก็น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่า “เล่นกับมันสิ” “ได้เหรอ” “เอลลี่” คนอวดเก่งและช่างจ้อเมื่อครู่นั้นคล้ายจะหายไปเหลือเพียงเด็กหนุ่มขี้กลัวและขี้เล่นตัวน้อยนิด เอลลี่สูดลมหายใจเข้าจนสุดปอดก่อนจะค่อยๆ ปล่อยมันออกมาช้าๆ เอื้อมมือขึ้นไปจับเด็กน้อยตัวโตไว้ในมือ ใช้ปลายนิ้วโป้งถูไถที่หัวสีแดงช้ำคล้ายดอกเห็ดอย่างหยอกล้อ คนถูกกระทำเองก็ใช่ว่าจะอยู่น...